X
x جهت سفارش تبليغ در سایت ثامن بلاگ کليک کنيد



.::عصرجوان-Asr Javan.:: - برای آرامش و امنیت یکدیگر احترام قائل شویم هیچکس در امان نیست!
آخرين مطالب

برای آرامش و امنیت یکدیگر احترام قائل شویم هیچکس در امان نیست!

واقعیت این است که تلخ‌تر از چنین رویدادهایی، این احساس که ما آدم‌ها یاد نگرفته‌ایم برای آرامش و امنیت یکدیگر احترام قائل شویم، جان خودمان و ...





تعداد تصاویر : 1 - کلیک کنید

واقعیت این است که تلخ‌تر از چنین رویدادهایی، این احساس که ما آدم‌ها یاد نگرفته‌ایم برای آرامش و امنیت یکدیگر احترام قائل شویم، جان خودمان و جان همنوعمان را عزیز بشماریم و آن هنگام که نقاب خشم می‌خواهد بر صورتمان بنشیند «کظم غیظ» کنیم؛ اهمیت دارد.



به گزارش خبرگزاری ورزش ایران (ایپنا)، پس از واقعه قتل قهرمان مسابقات قوی ترین مردان ایران که دومین واقعه منجر به قتلی است که نام یکی از این چهره ها (یک بار تحت عنوان قاتل و یک بار تحت عنوان مقتول) در آنها وجود داشت.

روز میلاد امام عصر (عج)، میان تمام پیامکهایی که به نشانه تبریک و تهنیت آن عید بزرگ دست به دست می‌شد، ناگهان خبری آمد که کام اهالی ورزش را تلخ کرده و آنها را در این فکر فرو ببرد که چه زمانی قرار است داستان تلخ خشونت در ورزش ایران خاتمه یابد.

روح‌الله داداشی (قوی‌ترین مرد ایران) به ضربات پی در پی چاقو کشته شده بود و هیچکس هم باور نمی‌کرد که فاصله میان حیات و ممات فردی که به زور بازو و قوت جان شهره بود، چنین کوتاه و سخت باشد. خبری از جنس بسیاری از اخبار دیگر که طی ماه‌های گذشته شنیده‌ایم و هر بار بابت آنها غصه خورده‌ایم، بغض کرده‌ایم و بالاتر از تمام اینها در این اندیشه فرو رفته‌ایم که پس تکلیف آرامش و امنیتی که حق هر شهروند است، چه می‌شود.

وقتی فردی با چنین سوابقی هدف تیغ کینه و خشم قرار می‌گیرد، تکلیف آن آدم ساده و نحیفی که می‌خواهد میان همین خیابانها، جاده‌ها خانواده‌اش را به شادی و نشاط میهمان کند، چیست؟

"خشونت" این روزها نزدیک‌ترین فاصله ممکن را با رفتار ما پیدا کرده و این اتفاق آنقدر نگران کننده و پراهمیت است که لازم باشد خواص و اهل اندیشه در کنار هم نشسته و برای آن چاره‌اندیشی کنند. بدون شک لازم است نهادهای مسئول، احساس مسئولیت را یک بار دیگر به خاطر آورده و فراموش نکنند که در قبال گناهی که از ناحیه گسترش خشونت میان مردم، حاصل می‌شود آنها هم باید زمانی پاسخگو باشند.

واقعیت این است که تلخ‌تر از چنین رویدادهایی، این احساس که ما آدم‌ها یاد نگرفته‌ایم برای آرامش و امنیت یکدیگر احترام قائل شویم، جانمان را و جان همنوعمان را عزیز بشماریم و آن هنگام که نقاب خشم می‌خواهد بر صورتمان بنشیند "کظم غیظ" کنیم؛ اهمیت دارد.

این روزها بسیار بیش از آنچه در تصور بیاید، عصبانی هستیم، حرمت می‌شکنیم، یکدیگر را نمی‌بینیم و نمی دانیم که هیچکس در قبال این عصبانیتها و ندیدنها مانند خود ما مسئول نیست.

نمی‌خواهیم بپذیریم که اگر به تعداد تمام مردم، پلیس و مامور و نگهبان هم بگذاریم، باز خشم و جنون آنی خودمان می‌تواند فاجعه بیافریند و جان‌های شیرین را بستاند.

روح‌الله داداشی با تمام توانمندی‌ها و توانایی‌هایش قربانی این خطای رایج شد تا بیندیشیم و متوجه شویم که با فراگیر شدن چنین خطای بزرگی، هیچکس با هیچ سطحی از توانایی و زورمندی در امان نیست. تا شاید به این فکر کنیم که چنین زیستن و چنین رفتار کردن شایسته هیچ جامعه بشری متمدنی نیست. تا شاید فراموش نکنیم که این اتفاق می‌تواند لحظه‌ای دیگر کنار گوش خودمان و برای عزیزترین‌هایمان روی داده و زجر و درد ناشی از آن تا پایان عمر عذابمان دهد.

روح‌الله داداشی فارغ از اینکه زمانی پرونده درگذشتش بسته شود یا نه، لااقل با مرگ ناگهانی‌اش این احساس را پدید آورد که هر چه زودتر باید کاری کرد پس خداوند روحش را قرین آمرزش و رحمت نماید.

سحر گفته : 9:21 ق.ظ ,30 تیر 1390

سلام به نظر من خیلی فرق داره که کی تیمو بسته و کی مدیرعامله.چون دیگه این حمایت فایده نداره و من مطمئنم استادیوم های خالی موقع بازی های پرسپولیس حرف منو بهتر میفهمونه.

نظر شما
نام شما:
پست الکترونيک:
وب سايت:
کد تایید:
لطفاً پیام های غیر مرتبط با مطلب این صفحه را از قسمت تماس با ما ارسال کنید